Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
commiseror
commiseror (conm-) , -are commiserari . 1 gener. i. q. compati, condolere — Mitleid haben, sich erbarmen : Herig. Ursm. 2,15 reliquę Christi famulę illi (ancillae) -antes commiserantes . Froum. carm. 3,7 -ans commiserans divina potentia regnans Treveris hunc (Hartwicum) ... miserat. Epist. Teg. I 10 -ans commiserans indigentibus. Paul. Fuld. Erh. 1,9 p. 15,2 -ando commiserando puellae miseriis. 2 rhet. i. q. flebili voce loqui — sich in mitleiderregenden Klagen ergehen : Conr. Mur. summ. p. 91,186 (ed. W. Kronbichler. 1968) conduplicatio con-ando conmiserando vel amplificando ... unam vel plur…