comminor

comminor, -atuscomminatus sum, -aricomminari. MLWscript. cumi-cuminor: p. 964,20. 1 act. MLWi. q. minare, cogere — (zusammen)treiben: a strictius de animalibus: MLWLeo Mars. chron. 2,80 p. 684,38 (cod. 2) onustos foeno saumarios -arecomminare. MLWHeinr. Lett. chron. 21,5 p. 145,12 iumenta multa secum -antescomminantes. MLWNarr. de Gron. 10 p. 17, 12 pecora tocius Velue in Daventriam. b latius de hominibus c. sensu compellendi: MLWOtto Frising. gest. 2,13 p. 116,21 consueverunt ... territoria ex hac -andicomminandi potestate comitatus suos appellare. 2 depon. MLWi. q. minari, minitari — drohen (usu pass.: p. 964,2. 18.20.22.25; MLWform. MLWact.: MLWl. 69. p. 964,11): a strictius: α absol. (cf. MLWGloss. I 572,29 St.-S. -eriscommineris drovues): MLWAgnell. lib. pont. 83 coepit -arecomminare caementariis. MLWDipl. Heinr. V. (ed. G. Biancolini, Notizie storiche di Verona. I. 1749. p. 271,26) superimpositiones a monasterio ... imperiali iussione -andocomminando prohibemus. MLWAlbert. M. meteor. 3,3,22 p. 664^a,27 si ... tonat Iuppiter, hoc fit ... aut -andocomminando aut feriendo. MLWibid. MLWal. impers.: MLWVita Norb. II 73MLW^med. si a quoquam -returcomminaretur ei vel malediceretur. β c. acc. rei, inf., enunt. MLWi. q. intentare, denuntiare — androhen, (drohend) ankündigen: MLWEinh. Karol. 10 bellum Beneventanis ... -tuscomminatus est. MLWWiduk. gest. 1,20 -ticomminati sunt bellum inferre amicis eorum. MLWGerhoh. aedif. 13 p. 1232^C his ..., quibus regnum fuit proprium, -aturcomminatur ipsum regnum auferendum Dominus. MLWVita Norb. II 73MLW^in. -tuscomminatus est fratribus, quod eqs. al. de periculo sim. MLWi. q. arcessere — heraufbeschwören: MLWWiduk. gest. 1,32 tantam caedem ubique egerunt, ut ultimam depopulationem -rentcomminarent (-renturcomminarentur MLWvar. l.). MLWChart. Neocell. (Brixin.) 50 (Font. rer. Austr. II 77. 1965) oblivionis periculum -aturcomminatur, quicquid litterarum testimonio non firmatur. γ c. acc. personae MLWi. q. minis impetere, circumvenire — bedrohen: MLWRod. Glab. hist. 2,6 p. 33,12 cominatus est illum valde. b latius MLWi. q. commonere, imperare — ermahnen, befehlen: Vita Hugberti 2 (MGMer. VI p. 484,2) per visiones ... et nuntios -tuscomminatus est, ut ... corpus ... de tumulo ... relevaret. MLWimpers.: MLWAgnell. lib. pont. 175 per creaturam nobis cuminatur, ut resipiscere debeamus.