Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
commater f.
commater (cum-, conm-, coma-) , -tris f. quae per baptismum quasi altera mater facta est — (Mit-)Patin, Gevatterin ( cf. Gloss. III 427,54 St.-S. comater gevatera. 715,30 con-r conmater gode. al. ): 1 canon.: Liber hist. Franc. 31 p. 293,20 domina mea regina con-r conmater tua est de filia tua. Conc. Karol. 3 A ut ... spiritali -e commatre nullus utatur ( Cod. Karol. 3 p. 485,32 nec spiritalem cum-em cummatrem ... quis ducat ... uxorem. al. ). Conc. Aquisgr. I 36 (Corpus consuet. monast. I. 1963. p. 460,11; a. 817) ut monachi sibi conpatres con-esve conmatresve ( -esque commatresque var. l. ) …