Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
commanentia f.
* commanentia (-cia) , -ae f. communitas, convictus, commeatus — Gemeinschaft, Zusammenleben, Umgang : 1 strictius: a gener.: Maneg. ad Gebeh. 8 p. 325,44 abbatum ... individua -cia commanencia (sc. cum papa). Gerhoh. psalm. 37,22 p. 660,14 de hominum -a commanentia ereptus. Otto Frising. chron. 8,26 p. 435,19 sanctorum agmina ... unam condunt unius urbis -am commanentiam . al. v. et supra p. 31,59. de vicinitate: Regesta Alsatiae I 510 p. 322,25 (ed. A. Bruckner. 1949; dipl. Ludow. Pii spur. s. IX. [?]) a villanorum -cia commanencia segregati. Conr. Hirs. dial. 720 Loth et Abraham -am commane…