Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
comestibilis
comestibilis , -e . 1 adi. : a edulis, esculentus — eß-, genießbar : Epist. var. II suppl. 10 p. 634,2 onagrum aut cervum vel aliquod -e comestibile animal. Albert. M. veget. 1,178 quidam fructus ... sunt -es comestibiles . animal. 4,54 yricius ..., qui -is comestibilis ( cf. p. 530 b , 16 ἐδώδιμοι) est, movetur multum. Salimb. chron. p. 333,32 habuerunt ... penuriam -ium comestibilium rerum et victualium . al. b devorans — fressend : Alfan. premn. phys. 1,74 piscium natura -is comestibilis adinvicem existens ( PG 40,528 AB ἀλληλοφάγος) eqs. 2 subst. neutr.: cibus, alimentum — Speise, Nahrungs…