Eintrag · Mittellateinisches Wb.
comestabulia f.
*comestabulia (-bil-, constablia), -ae f. (*comestabulus) 1 munus comestabuli — Amt des ‘Konstablers’: a spectat ad praefectum urbis, castelli: MLWAlex. IV. registr. 354 cum progenitores vestri ... -amcomestabuliam militarem in Caleno ... tenuissent. b spectat ad ductorem manipuli, optionem: MLWActa imp. Winkelm. I 1001 p. 762,18 (s. XIII.MLWmed.) debet creare comestabulos ipse (marescalcus), sed tamen dominus debet investire eos de -biliacomestabilia. 2 pagus sub comestabulo constitutus (una cum incolis) — unter einem Konstabler stehender Bezirk (einschließlich der Bewohner): MLWActa imp. Winkelm. I 812 p. 631,10 (a. 1238) iustitiarii vocabunt ad se omnes comestabulos vel impositores collectarum ... et ex illis ... eligent duos meliores per quamlibet vicinanciam vel -amcomestabuliam. 3 manipulus sub comestabulo positus — Abteilung unter einem Konstabler, ‘Konstablerschaft’: Ioh. Tulb. gest. 17 (MLWMGScript. XXXI p. 698,15; MLWs. XIII.1) tota gens nostra divisa fuit per constablias (constabula Liber duell. Christ. 17 [ibid. p. 699, 18]). MLWChart. Ital. Ficker 442 p. 450,34 comestabiles pro se ipsis et pro suis -biliiscomestabiliis et stipendiariis eorundem ... absolverunt d. Ugolinum. cf. *constabularia. Heßler