Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
comacinus m.
* comacinus (-mm-, -cen-) , -i m. ( orig. inc. , ni cohaeret c. Comum, cf. C. Battisti — G. Alessio, Dizionario etimologico italiano. II. 1951. p. 1025; sed v. et ThLL. s. v. 1. macio) operarius, caementarius — Bauhandwerker, Maurer : Leg. Lang. p. 177 b ,3 memoratorium de mercedes magistri -orum comacinorum ( comm- commacinorum , -cen- comacenorum var. l. ). p. 178 a ,13 de annona comm-orum commacinorum ( -orum comacinorum var. l. ). usu attrib. : Edict. Roth. 144 si magister -us comacinus ( comm- commacinus var. l. ) cum collegantes ... domum ad restaurandam vel fabricandam ... susciperet eq…