Eintrag · Mittellateinisches Wb.
colurus m.
colurus, -i m. (κόλουρος) MLWscript.: corul(us): p. 900,4. curul(us): p. 900,8. circulus verticalis sphaeram caelestem dividens — die Himmelskugel teilender Vertikalkreis, Kolur: 1 strictius de duobus circulis per polos transeuntibus punctaque aequinoctialia vel solstitialia tangentibus: MLWRicher. Rem. hist. 3,52 qui (circuli) a Graecis -icoluri, a Latinis incidentes dicuntur MLWeqs. MLWGerb. (?) astrolab. 2,1 walzagorae superficies ... quadrifidis ... lineationibus partita est, id est -iscoluris (corulis MLWvar. l.), qui a septentrionali vertice in diversa deducti quaternas in partes zodiacum dividunt MLWeqs. MLWHerm. Augiens. mens. astrolab. 1 (Isis 16. 1931. p. 204,28) quas ... lineas ... Arabes alcot nominant, nos curulos. MLWAlbert. M. meteor. 3,1,22 p. 608b,34 duo -icoluri, qui polos mundi transeunt. MLWal. MLWEberh. Alem. labor. 63 quae numerat geminos latet astrologia -oscoluros. 2 latius de circulo per zenith transeunte: MLWAlbert. M. pol. 7,5a p. 663b,13 arcus ... -icoluri, qui est ab oriente usque ad zenith capitis habitantium, vocatur longitudo civitatis. v. et p. 598,22. Dauser