Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
collibertus m.
collibertus (culi-, conl-, coli-, -ive- sim. ) , -i m. 1 qui cum aliis libertus est — ein Mitfreigelassener : Arnold. Ratisb. Emm. 1,17 p. 555 b ,8 (in imag.) emptitii servi ... cum -is collibertis ... videamus ... Iesum ... liberatorem. 2 qui aeque liber est — ein Mitfreier, freier Standesgenosse ( cf. Gloss. II 259,7 St.-S. con-e conliberte frignoz; de re v. A. I. Njeussychin , Die Entstehung der abhängigen Bauernschaft. 1961. p. 397): Edict. Roth. 368 in manum parentes aut con-i conliberti ( con-is conlibertis , conliverti var. l. ) sui. Leg. Lang. p. 145,1 si aliquid inter con-us conlibert…