Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
collecticius
collecticius (-tius) , -a, -um . 1 adi. : a collectus — angesammelt : Albert. M. meteor. 2,2,4 p. 548 a ,35 -um collecticium humorem . b raptim congregatus — hastig zusammengerafft : Liutpr. leg. 30 cui (Nicephoro) -tium collectitium atque conductitium commendavit exercitum. ibid. iterum. c in collectione consistens — in Sammeln bestehend, Sammel- : Decret. Burch. praef. p. 540 A meum laborem nemo ut -um collecticium aspernetur . 2 subst. : a masc.: in nomine ficticio i. qui colligit — Sammler : Arnold. Ratisb. Emm. 2 p. 1051 D ut secundum nomen tuum, o C-ti Collectiti , quae post hinc collige…