Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
coessentialitas f.
* coessentialitas , -atis f. ὁμοουσία , aequalitas atque unitas essentiae — Wesensgleichheit, -einheit : Bernh. Const. can. 36 p. 505,45 ut, cum filius similis patri diceretur, de -e coessentialitate sive maiestatis coaequalitate taceretur. Gerhoh. (?) tract. I 33 ( ArchHistDoctrLitt. 40. 1965. p. 146) ista tria (sc. potentia, sapientia, bonitas) sibi -e coessentialitate coherent. Arno Reichersb. apol. p. 126,24 diversis modis aliquid alteri connaturale dicitur, videlicet vel -e coessentialitate vel consubstantialitate. al. Albert. M. sent. 1,36,12 p. 224 b ,26 ‘ex’ ... notat ... originem et n…