Eintrag · Etym. Wb. des Deutschen (Pfeifer)
Cockpit n.
Cockpit n.
Cockpit n. ‘Pilotenraum, Sitzraum eines Sportboots (Segel-, Motorboots) oder Rennwagens’. Im 20. Jh. wird gleichbed. engl. cockpit ins Dt. übernommen, das ursprünglich (16. Jh.) ‘Grube für einen Hahnenkampf’, aus engl. cock ‘Hahn’ und pit ‘Grube’ (verwandt mit Pfütze, s. d.), bedeutet. Im 18. Jh. wird cockpit in der engl. Seemannssprache, im 20. Jh. im Flugwesen geläufig.