Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
climacus
climacus -i m. Bezeichnung für eine (gewöhnlich stufenweise) absteigende, mindestens dreitönige Neume — term that designates a descending neume with at least three pitches (normally stepwise) [s.XI-XII] LmL Neum. Eptaphonus 3: Scandicus et salicus, climacus , torculus, ancus ( inde LmL Neum. Scandicus 1. LmL Frut. brev. 14 p. 102. LmL Amerus 16, 1. LmL Heinr. Eger 4 p. 44). [s.XIV] LmL Heinr. Eger 4 p. 44: climacus , quia climaliter, id est gradatim descendit. [s.XV] LmL Ioh. Hoth. exc. p. 56: In quibus (sc. libris ecclesiasticis) reperimus quilismata, podatos, clines, cephalicos, porrectos,…