Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
clericellus m.
* clericellus , -i m. 1 clericus tiro — junger angehender Geistlicher ( cf. Gloss. III 379,8 St.-S. -us clericellus paflinc): a strictius : Notae Xant. ( MGScript. XIII p. 43,33; s. XI. ex. ) Sicko -us clericellus et Salekinus laicus perierunt in combustione ... aecclesiae. Richer. Senon. gest. 1,19 p. 265,40 monachus, qui sacristae officio fungebatur cum solo -o clericello , qui secum ... iacebat , ... manducabat. p. 265,41 cum -o clericello suo iurgans. b latius i. q. discipulus, puer — Schüler, Knabe : Trad. Brixin. 37 (c. 1000) tradidit ... nobilis duas ... colonias ... pro curatura filii …