Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
clericatus m.
1. clericatus , -us m. script. -rec- clerecatus : Chron. Fred. 4,82. form. : gen. sg. -i clericati : l. 42.44.46.64.68. abl. sg. -o clericato : l. 49sq. interpr. : Rup. Tuit. ad Ever. ( PL 170,543 B ) -us clericatus , id est sortitio. 1 strictius i. q. ordo, munus clericorum — geistlicher Stand, geistliches Amt : a gener.: Conc. Merov. p. 4,5 ut nullus saecularium ad -us clericatus officium praesumatur, nisi eqs. ( Lex Raet. Cur. 16,1,4 [ed. E. Meyer-Marthaler. 1959] si ... o. -i clericati demiserit. Chron. Merseb. 4 p. 173,9 -us clericatus sui o. claruit eqs. al. ). p. 78,20 ad ullum -us cler…