clausum

clausum -i n. et clausulum -i n. Ganzschluß (endgültige Schlußwendung eines Kompositionsabschnitts, die bei dessen Wiederholung anstelle eines Halbschlusses (apertum) erscheint) — full cadence (final cadence of a section of a composition, which occurs after the repetition in place of a half cadence (apertum) [s.XIII-XIV] LmLIoh. Groch. 143: Punctus autem est ordinata aggregatio concordantiarum ... duas habens partes in principio similes, in fine differentes, quae clausum et apertum communiter appellantur. LmLAegid. Mur. p. 128b: Isto modo debet fieri ballada simplex: in primo fac apertum et clausum, et ultimo fac clausum solummodo. Item ballada duplex habet apertum et clausum ante et retro. Item vironellus simplex habet ante apertum et clausum retro. Item vironellus duplex habet dimidium apertum et clausum ante, et apertum et clausum retro. Item rondellus habet apertum ante ... et retro clausum. [s.XV] LmLOrig. et eff. 19, 1: quaedam illorum in operto in secundi versus fine desinunt, in ultimo in clauso. LmLGen. disc. Differentia 3: Item: balladi vocantur illi, qui habent overtum et clausulum in primo versu ... Item de vireletis: omnes sunt vireleti, qui non habent in primo versu clausulum nec overtum, sed in secundo versu habent clausulum et overtum ... Item de rondellis: rondelli non habent clausulum nec overtum in primo nec in secundo <versu> ... Item de fugis: illae non habent tenorem et cantant<ur> fugando; non habent clausulum nec overtum ... Etiam „De petit peu“ []est balladus, propter quod habet clausulum et overtum in primo versu, et non habet nisi unum versum ultimum. cf. LmLApel, Notation p. 395-398; LmLHMT s. v. clausula p. 5