lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

claus

nhd. bis Lex. · 3 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 3 Wörterbücher
Anchors
4 in 3 Wb.
Verweise rein
1
Verweise raus
2
Sprachstufen
2 von 16

Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)

claus m.

Bd. 2, Sp. 628

claus , m. kürzung von Nicolaus, wie Clas, Cläschen von Niclas: die Brandenburger haben ein bier, das nennen sie den alten Claus, weil es faule, schläferige leute machet, wie die alten pflegen zu sein, ist aber sonsten ein gut bier. Hohberg 3, 2, 61 b . bekannt ist Claus narre: te ti, te mi, schweige du mir, so schweig ich dir und wie Claus narren Leppisch reinen mund halten. bienenk. 229 a .

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    clausm.

    Grimm (DWB, 1854–1961) · +2 Parallelbelege

    claus , m. kürzung von Nicolaus, wie Clas, Cläschen von Niclas: die Brandenburger haben ein bier, das nennen sie den alt…

  2. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Claus

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

    Claus , Karl , Zoolog, geb. 2. Jan. 1835 in Kassel, gest. 18. Jan. 1899 in Wien, studierte seit 1854 in Marburg, seit 18…

Verweisungsnetz

7 Knoten, 3 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Kompositum 3 Sackgasse 4

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit claus

59 Bildungen · 53 Erstglied · 5 Zweitglied · 1 Ableitungen

claus‑ als Erstglied (30 von 53)

Claus Clause

Adelung

Claus Clause , S. Klaus, Adelung Klause .

clausel

DWB

clausel , f. clausula, ein am schlusz angefügter einschränkender oder erklärender satz: eine bedenkliche, gefährliche, unnütze clausel; es i…

*clausellus

MLW

clausel·lus

* clausellus , -i m. (parva) vinea circumsaepta — (kleiner) umzäunter Weingarten : MLW Dipl. Karoli III . 145 p. 232,35 (ex dipl. Karoli Cal…

Clausen

Herder

Clausen , Henrik Nikolai, geb. 1793 auf Laaland, Professor der Theologie in Kopenhagen, schrieb eine Symbolik, eine Geschichte der Reformati…

Clausewitz

Herder

claus·ewitz

Clausewitz , Karl von, geb. 1. Juni 1780 zu Burg, machte alle Feldzüge von 1793—1815 mit, einer der Männer, die sich würdig an Blücher, Scha…

clausilis

MLW

clausilis , -e . angustus — eng : MLW Gisleb. Eln. inc. 3,193 sub criptae -is clausilis arcus ... sistunt. Pape

clausio

MLW

clausio (clu-) , -onis f. I de actione, statu: A actio occludendi — das Schließen, Schließung : 1 strictius: a natur.: MLW Albert. M. animal…

clausis

MLW

clausis v. MLW classis . Pape

Clausĭus

Meyers

claus·ius

Clausĭus , Rudolf , Physiker, geb. 2. Jan. 1822 in Köslin, gest. 24. Aug. 1888 in Bonn, studierte seit 1840 in Berlin, habilitierte sich das…

*clausivus

MLW

* clausivus , -a, -um . constringens — zusammenziehend : MLW Albert. M. meteor. 4,1,9 p. 719 a ,39 multum frigidum ... est ... -um clausivum…

clausöra

LDWB1

clausöra [clau·sö·ra] f. (-res) Klausur f. ◆ laur de clausöra Klausurarbeit f.

clausola

LDWB1

clausola [clạu·so·la] f. (-les) Klausel f. ◆ clausola benefiziara Begünstigungsklausel f.; clausola condizionala Bedingungsklausel f.; claus…

Clauson-Kaas

Meyers

Clauson-Kaas , Adolf von, dän. Volksfreund und Pädagog, geb. 16. Mai 1826 in Langenfelde bei Altona, verließ 1866 als Dragonerrittmeister da…

clausor

MLW

clausor (clu-) , -oris m. 1 qui claudit, clavicularius — Beschließer, Schlüsselbewahrer : MLW Registr. abb. Werd. 8,6 p. 270,20sq. (s. XII.)…

clausorium

LmL

clausorium -i n. Schlußwendung — cadence [s.XV] LmL Paul. Paulir. 7, 2, 1 p. 61: <B>alida est cantus mensuralis, in quo discantus habet tres…

*clausorius

MLW

* clausorius (clu-) , -a, -um . 1 adi.: qui inclusoris gemmarum est — des Edelsteinfassers, Juwelier- : MLW Thangm. Bernw. 1 p. 758,44 arte …

Clauß-Szárvady

Meyers

claus·s·szarvady

Clauß-Szárvady , Wilhelmine , Klavierspielerin, geb. 13. Dez. 1834 in Prag, erhielt ihre Ausbildung in dem Musikinstitut von Proksch daselbs…

clauster

KöblerAe

claus·ter

clauster , st. N. (a) nhd. eingeschlossener Platz Hw.: s. clūstor; vgl. an. klaustr, afries. klâster, ahd. klōstar* I.: Lw. lat. claustrum E…

claustra

LDWB1

claus·tra

claustra [clạu·stra] f. (-res) ‹arch› Kreuzgang m. ◆ claustra dl convënt Kreuzgang des Klosters → LDWB1 claustrel .

claustralis

MLW

claustra·lis

claustralis , -e . I adi.: ad coenobium vel capitulum canonicorum pertinens , qui coenobii vel capituli canonicorum est — das Kloster oder S…

*claustraliter

MLW

claustra·liter

adv. * claustraliter . more vel modo congregationis monachorum (monialium) vel capituli canonicorum — nach Gewohnheit oder Art einer Kloster…

claustrarius

MLW

claustrarius , -i m. minister ecclesiae — Kirchendiener : MLW Chart. Lamb. Leod. 70 (a. 1189) duas stationes ... ecclesie nostre -o claustra…

claustrel

LDWB1

claustrel [clau·strẹl] m. (-rí) ‹arch› Kreuzgang m., Bogengang m. → LDWB1 claustra .

claus als Zweitglied (5 von 5)

Cranc, Claus

DWBQVZ

Cranc, Claus minoritenkustos in Thorn, 14. jh.

Groth, Claus

DWBQVZ

Groth, Claus *1819 Heide/Dithmarschen †1899 Kiel.

Wisse, Claus

DWBQVZ

wisse·claus

Wisse, Claus u. Colin, Phil. beide gehören Straszburger goldschmiedfamilien an.

Ableitungen von claus (1 von 1)

clause

DWB

clause , f. 1 1) cella monachi, überhaupt stube: der mönch sitzt in seiner clause. glaubt, dasz Apollo schon vor euch die clause räumt. Günt…