Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
circumspectus adi.
adi. circumspectus , -a, -um . 1 consideratus, prudens — umsichtig, klug : Ranger. Anselm. 1591 quam circun-am circunspectam se exhibuit Mathilda. Chart. archiep. Magd. 193 p. 250,9 Berichdoldo -issimo circumspectissimo preposito ... salutem. Albert. M. bon. 487 quod ... in moralibus -us circumspectus sit, qui eqs. al. v. et l. 44. in allocutione: Form. Marculfi 1,7 principalitatis vestrae (sc. regis) -a circumspecta clementia. Chart. civ. Erf. 281 p. 178,38 (a. 1275) vestre (sc. capituli) providentie -e circumspecte ... innotescat. 2 attentus, providus — aufmerksam, vorsichtig ( cf. Gloss. II…