Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
circumiacens adi.
adi. circumiacens , -entis . abl. plur. -iis circumiacentiis : l. 27. 1 de locis i. q. in circuitu situs — im Umkreis gelegen, umliegend : Capit. reg. Franc. 93,4 in tectis ecclesiae -bus circumiacentibus vel coerentibus. Ratpert. cas. 4 locum ... cum -bus circumiacentibus silvarum commodis. Cod. Lauresh. 53 p. 336,17 cum omnibus ... illuc pertinentibus in -iis circumiacentiis undique villulis et locis, curtilibus eqs. Dipl. Otton. I . 110 p. 193,32 ne sub occasione ipsius forestie -es circumiacentes res ecclesie vastarentur. Hist. peregr. app. p. 173,17sqq. castro Veroi destructo et tota -e c…