Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
circumfigo
circumfigo , -fixum , -ere circumfigere . 1 in circuitu infigere — ringsum (hin)einschlagen : Wido Ferr. schism. 2 p. 557,34 in ergastula inclusos, quibus clavos ferreos -i circumfigi praecepit ( Theoph. sched. 2,27 p. 137,12 caput ... imaginis ... repone ... et -e circumfige ei tres c. ). Theoph. sched. 3,84 p. 325,7 sub eis (caccabis) pones terram ... atque -es circumfiges paxillos ligneos (p. 329,2). 2 undique affigere — auf allen Seiten anheften : Theoph. sched. 3,82 p. 315,7 iunctura, cui ... -es circumfiges cuprum latum. subst. masc. : Ekkeb. Schon. opusc. 7 p. 313,34 illius ..., qui sol…