Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
circumamicio
circumamicio (circuam-) , -ctum , -ire circumamicire . 1 undique induere — ringsum bekleiden : a proprie: Notker. Balb. gest. 2,17 p. 86,21 quidam de gliribus -ti circumamicti procedebant. Rob. Tor. chron. a. 1141 imperatrix ... circuamicta vestibus albis. al. b in imag.: Aldh. virg. I 15 regina ... -ta circumamicta meritorum varietate ([ Itala psalm. 44,10 cod. Veron. ]. Chart. episc. Hild. II 789 p. 400,14 [a. 1247] ecclesia ... -ta circumamicta v. ). Elis. Schon. vis. 2,9 p. 44,8 Petrum et Paulum ... claritate -tos circumamictos . 2 undique inducere — ringsum überziehen : Constant. Afric. t…