Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
circumadiacens
circumadiacens (circuad-) , -entis . 1 adi.: in circuitu contiguus — ringsum liegend : Mirac. Hucberti 1,6 p. 909,44 per quedam -ia circumadiacentia loca. Mirac. Columb. 10 ( MGScript. XXX p. 1002,27) cum clericis de -bus circumadiacentibus plebibus. Fund. Brunw. 14 p. 133,34 omnem -em circumadiacentem (sc. circa sanctum) regionem. Chart. Gosl. I 346 p. 371,24 cum duobus molendinis cum -bus circumadiacentibus pratis. Chart. Oelsn. 46 p. 77,5 villas cum parvis villis -bus circumadiacentibus et aliis pertinenciis suis. Dipl. Pipp. 34 p. 49,35 (spur. s. XII.) sepulturam -ium circumadiacentium pro…