Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
circulariter adv.
adv. * circulariter . per gyrum, in circuitu — kreisförmig, im Kreis (herum) : 1 strictius: Alfan. premn. phys. 2,92 hanc ... animam esse circumferentem -r circulariter ( PG 40,580 A σφαιροειδῶς) totum. Ioh. Wirz. descr. 4 p. 123,23 templum ... formam habet ... -r circulariter octogonam eqs. Chart. Livon. A I 21 intra ... fossatum, quod ultra ... domum -r circulariter et directe concurrit ad cornu muri. Frid. II. Imp. art. ven. 1 p. 18,22 aqua ... mota -r circulariter recedit a motore. Gloss. Roger. I A 1,2 p. 510,39 caput ... vulnerari contingit ... -r circulariter . Albert. M. anim. 1,2,7 p.…