Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
circularis
circularis , -e . I adi. : A in circulum circumactus, orbiculatus, rotundus — kreisförmig, Kreis-, rund : 1 strictius: a spectat ad lineam: α gener.: MLW Chart. Rhen. med. I 404 p. 461,35 (a. 1101) que (vinea) -i circulari ambitu ... terminatur. MLW Urso gloss. 32 p. 64,1 secundum sui motum -em circularem aquea ... trahit luna ( MLW Albert. M. resurr. 1,1 p. 241,57 motus ... -is circularis est semper in principio et fine. MLW epist. Dion. 9 R p. 999 a ,25 assignavit tres motus animae, scilicet -em circularem , rectum et obliquum). MLW Frid. II. Imp. art. ven. 1 p. 86,28 in -i circulari ... con…