Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
ciniflo m.
ciniflo (cyn-) , -onis m. servus, qui calamistrum calefacit — Diener, der die Brennschere heißmacht : MLW Ecbasis capt. 567 palatinam quod condecet aulam: castos paneficos, fartores ac -es ciniflones . MLW c. sensu vilitatis: MLW Benzo ad Heinr. 4,10 p. 644,49 quod cy-es cyniflones fidem flocci pendunt. 5,2 p. 649,33 -es ciniflones et nebulones. MLW Amarc. serm. 3,64 -bus ciniflonibus et parasitis. MLW Metell. peripar. 1,47 (ed. P. Ch. Jacobsen. 1965) vernula, grex -um ciniflonum , plebs, hominum fex. Kohlwes