Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
christianiter
* christianiter . 1 more vel sensu christicolarum — in christlicher Weise, im christlichen Sinne : Eberw. Symeon. 2 a ... christianis parentibus -r christianiter est educatus . Wipo gest. 5 p. 26,18 rex, ut vicarius Christi, -issime christianitissime respondebat . Humb. Sim. 2,27 p. 173,49sq. qui (catholici) contrarii adhuc sunt Christo ad -e christianitere vivendum, cui tamen concordant ad -e christianitere credendum. 2 pie, liberaliter — gütig, großzügig : Hist. Mosom. 1,4 p. 602,39 offerebant ei suam -issime christianitissime sedulitatem. Hist. mart. Trev. 4 ab ... christianissimis principi…