Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
chiragricus
chiragricus (ci-, cyr-, cida-) , -a, -um . 1 adi. : a ad chiragram pertinens — Handgicht- : Hugo Farf. opusc. hist. p. 42,14 Campo percussus est podagrico ac -o chiragrico dolore ( Ortl. chron. 1,15 p. 68,16 cy-o cyragrico d.). arthriticus — gichtisch : Vita Menel. 2,8 (MGMer. V p. 153,4; s. X./XI.) homo superbus comparavit ci-am ciragricam contractionem manuum. b de chiragra laborans — an Handgicht leidend : Chron. Ebersh. 21 p. 442,7 cum ... per ... annum podagricus ac ci-us ciragricus iacuisset episcopus. alleg. : Caes. Heist. hom. II p. 122 b -us chiragricus est, qui non dat eleemosynam. 2…