Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
cessatio f.
cessatio (-cio) , -onis f. 1 actio desistendi, omissio — das Ablassen, Unterlassen : a gener.: Rimb. Anscar. 34 p. 66,6 sine -e cessatione rogabat. Tract. de schism. ( MG Lib. Lit. III p. 116, 32) quis ... adulterii ... absolucionem unquam meruit ... ante perfectam -cionem cessacionem ? al. b eccl. et publ.: α resignatio — Rücktritt : Chart. episc. Misn. 108 p. 98,37 (a. 1228) -em cessationem episcopi ... accipere. Albert. M. pol. 2,9 k p. 183 a ,40 acosmiae ..., quod est violenta -o cessatio cosmorum, quando scilicet cogebantur cedere ( cf. p. 183 b ,2). β intermissio (rituum) — das Einstelle…