Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
censorius
censorius (se-) , -a, -um . 1 ad censorem, iudicem pertinens , iudicialis — zensorisch, richterlich : a proprie: Carm. de Tim. 139 perficeret ... placitum -us censorius ... cum dominus . Ioh. VIII. epist. C 8 p. 323,29 -a censoria gravitate depromere. Heiric. Germ. I 2,214 cum ... decreta ratus -a censoria iudex orbe feret. Carm. var. Walther 1,63,1 virgula -a censoria . Wibald. epist. 377 p. 506,4 philosophica sententia tamquam nota -a censoria ( se- sensorius cod. ) redarguere. al. b translate i. q. severus — streng : Conr. Eberb. exord. 5,14 p. 1159 D -o censorio semetipsum castigabat silen…