Eintrag · Lex. musicum Latinum
celeriter adv.
celeriter schnell — fast, quickly [syn.: cito; opp.: morose] [s.IX] LmLScol. ench. 1, 420: Namque hoc quidem melum celerius cantari convenit, illud vero morosius pronuntiatum fit suavius. LmLComm. br. 312: Dum canente quolibet respondetur ab alio, unum morositatis servent utrique modum, nec unus altero impeditiosius aut celerius cantet. LmLComm. br. 333. LmLNotk. Balb. p. 69: C ut cito vel celeriter dicatur certificat (inde LmLFrut. brev. 14 p. 102). [s.XIII] LmLAnon. Emmeram. 6 p. 286, 12: voxque vagatur / nunc ibi prolixe, cito (glossa: hoc est celeriter descendendo) nunc. LmLHier. Mor. 25 p. 185, 34: Semibrevis est ut frequenter primaeque unisona, aliquando tamen est brevis, scilicet cum resolvitur in tres instantias, ex quo quidam descensus sensui apparet inter dictas duas notas celerius. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 7, 34, 6: cum quisque cantus mensurabilis lente celeriterque proferri valorque notarum omnium sine plicis et tractibus possint compendiusque praenosci. LmLPetr. Palm. p. 533: unusquisque modus tam celeriter proferatur quam amplius ultra numerum sibi superius attributum minime valeat minorari. [s.XV] LmLGeorg. Ans. 3, 291: suave fit in fine cantilene breviare notarum tempora et celeriter et cursim finales proferre voces quasi epilogatio fiat cantus. LmLHerb. Tr. 2, 9 p. 59: Absorbetur igitur in talibus cantibus iudicandi ratio, qui tam celeriter aures praetervolant, ut antequam de eis iudicium fiat, iam evanuerunt.