Eintrag · Mittellateinisches Wb.
carnarium n.
carnarium, -i n. MLWscript. -ner-: MLWl. 45. aedificium, in quo corpora mortuorum asservantur, domus ossuaria — Totenkapelle, Beinhaus, ‘Karner’ (cf. H. Otte, Handbuch der kirchlichen Kunstarchäologie. I. 1883. p. 24): MLWRod. Glab. hist. 4,12 constructa ... que vulgo dicuntur -acarnaria, in quibus ... proiecta sunt ... defunctorum corpora. MLWAnselm. Bis. rhet. 5 p. 171,3 corporibus ... in -ocarnario revolutis. MLWChart. Carniol. II 104 p. 80,2 assignantes ... capellam matrici ecclesie in -umcarnarium. MLWChart. Stir. III 61 actum apud Marpurch in -ocarnario. MLWAnnal. Mell. Sancr. II MLWa. 1244 promisit dux ... -umcarnarium in Sancta Cruce perficere. MLWal. in nomine loci: MLWThietm. peregr. 9,27 cavea ..., que adhuc Carnerium Leonis vocatur. Pape