Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
carbonarius
carbonarius , -a, -um . 1 adi.: ad carbonem pertinens — Kohlen- : Theoph. sched. 3,7 (ed. C. R. Dodwell. 1961) forcipes, qui dicuntur -i carbonarii et maiores et minores. Chart. Stir. I 605 p. 573,29 -e carbonarie fovee. in nom. propr. : Annal. Mett. a. 688 p. 2,15 populum inter C-am Carbonariam silvam et Mosam fluvium ( Nicol. Leod. Lamb. 8 [MGMer. VI p. 412,1]. al. ). per ellipsim: Lex Sal. Merov. 47,1 citra Ligere aut C-a Carbonaria (47,3). 2 subst. : a masc.: qui carbones comparat — Köhler : Cod. Wang. Trident. 236 p. 442,4 (a. 1185) tam -orum carbonariorum quam aliorum, qui in monte labor…