Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
caputium n.
* caputium (-cium) , -i n. (?f.: p. 265,16) (fort. a cappa accedente vi vocis q. e. capitium, cf. Corominas, Dicc. etim. castell. I. p. 659sq.) script. : cappu-: l. 59. -pit- (var. l. ): l. 55. -pistea: p. 265,16. -usi-: l. 69. -uce(um): l. 60. 1 de vestimentis sim.: a capitis tegumentum, cucullus — Kopfbedeckung, Kapuze : α eccl.: Wilh. Hirs. const. 1,3 p. 938 D novitio, qui frocco indutus recipiendus aliqua de cella advenerit, auferendum est -um caputium (capitium cod. Pal. lat. 564 f. 11 ) extra claustrum eqs. p. 939 C non est in capitulo nudus praesentandus novicius, quia nec cucullam nec …