caputium

^*caputium (-cium), -i n. (?f.: p. 265,16) (fort. a cappa accedente vi vocis q. e. capitium, cf. MLWCorominas, Dicc. etim. castell. I. p. 659sq.) MLWscript.: cappu-: MLWl. 59. -pit- (var. MLWl.): MLWl. 55. -pistea: p. 265,16. -usi-: MLWl. 69. -uce(um): MLWl. 60. 1 de vestimentis sim.: a capitis tegumentum, cucullus — Kopfbedeckung, Kapuze: α eccl.: MLWWilh. Hirs. const. 1,3 p. 938^D novitio, qui frocco indutus recipiendus aliqua de cella advenerit, auferendum est -umcaputium (capitium MLWcod. Pal. MLWlat. 564 f. 11) extra claustrum MLWeqs. p. 939^C non est in capitulo nudus praesentandus novicius, quia nec cucullam nec -umcaputium habet, sed ... in claustrum ducitur. MLWLand. Mediol. hist. I 2,35 p. 70, 49 nullus sine -ocaputio birri capite velato intrare chorum audebat. MLWOtto Frising. chron. 7,35 p. 372,7 ponunt monachi ... tunicas asperrimas superque eas alias cum -iscaputiis (-pit-capitium MLWvar. l.) latiores. MLWCaes. Heist. Engelb. 2,7 p. 261,14 ipsum (archiepiscopum) preveniens per -ciumcapucium cappe arripuit. MLWChart. Rhen. med. III 631 p. 481,20 Florino presbitero socconiam meam novam cum capputio lego. MLWChron. rhythm. Austr. 412 nil facit diversitas hic -ceorumcapuceorum. MLWSalimb. chron. p. 105,28 -umcaputium longum dabat frater Helyas quibusdam ministris et mittebat eos ... in occidentem. p. 106,1 duo probationis -acaputia, quorum unum imposuit sibi frater. MLWal. MLWalleg.: MLWHonor. August. gemm. 1,227 haec (cappa) in supremo habet -umcaputium, quod designat supernum gaudium. Hildeg. in reg. Bened. (MLWPL 197, 1062^A) cucullam ..., cui -umcaputium ... adhaerebat, quod ... signum monachi est, significans, ne ... ad saeculum prospiciat, cum illud super caput suum habet. β iur.: MLWChart. Tirol. notar. II 544 (a. 1272) episcopus ... cum uno -usiocapusio, quem in suis tenebat manibus, ... investivit ... Ulricum ... de suis rectis feudis (MLWChart. Carinth. V 304 p. 188,20). γ usu vario: MLWGuic. (?) bers. 10 archatores ... debent habere tunicam, capellum et -ciumcapucium. MLWAnnal. Rup. Salisb. II MLWa. 1260 p. 795,35 homines cuiusdam sectae nudi incesserunt ... habentes capita velata lineis -iscaputiis. MLWiron.: MLWChron. Magni cont. MLWa. 1272 licet ... nec eum (comitem) dignaretur vocare regem, sed fratrem Rudolfum cum -ocaputio. b foramen vestis capiti aptum — Kopföffnung eines Kleidungsstückes (alleg.): MLWHonor. August. gemm. 1,202 -umcaputium, quo alba induitur, est professio, qua castitas servanda promittitur MLWeqs. 1,230 -umcaputium dalmaticae angustatur, quia imitatio sanctae crucis ab omnibus negotiis coarc〈t〉atur. c larva — Maske: MLWRicher. Senon. gest. 4,19 p. 309,33 Sibilla ... fecit ... tunicam nigram fieri ... et ... -umcaputium vultum diabolicum habentem, qua induebatur. 2 de plantis MLWi. q. Brassica oleracea var. capitata (L.) vel sim. — Weißkohl o. ä. (cf. p. 256,29sq.): MLWAlbert. M. veget. 7,90 tales herbae sunt caulis, -umcaputium, porri et lactuca. MLWfort. MLWadd.: MLWGloss. III 582,33 St.-S. -pisteacapistea (i. caputia MLWed.) kabuz. cf. ^*capuscum. 3 de instrumento fusorio MLWi. q. pars vasis ad fusionem metallorum apti (formam cuculli praebens ?) — (kapuzenförmiger Teil eines Metallschmelzgerätes: MLWPs. Avic. anim. 5,2 p. 116 fac -ciumcapucium de terra magisterii MLWeqs. p. 117 accipe -ciumcapucium, sed fac ei coopertorium. 4 de parte corporis fort. MLWi. q. spina — viell.: Wirbelsäule: MLWGloss. III 440,1 St.-S. -ciumcapucium houbitsul. Sroder