Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
cappatus
* cappatus (capa-) , -a, -um . 1 cappa vestitus — mit einem Mantel bekleidet : a in univ.: Annal. Egm. a. 1164 p. 171, 26 cum loricatis militibus, sed desuper -is cappatis cepit comes eum (fratrem). Chron. Mont. Ser. a. 1223 p. 204,29 signiferum illum -um cappatum ( capa- capatus 1 ) videns. Albert. M. metaph. 5,5,2 p. 277,60 (ed. B. Geyer. 1960) qui (habitus) significatur per indutum esse et -um cappatum et tunicatum ( cf. miss. 2,10,3 p. 69 b ,28). al. per compar. : Chron. Reinh. a. 1204 p. 567,29 qui (milites) tamquam -i cappati introeuntes (civitatem). subst. masc.: Albert. M. summ. theol.…