Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
capabilis
capabilis , -e . 1 qui recipi vel contineri potest — aufnehmbar , einer der rezipiert werden kann : Rup. Tuit. off. 10,10 quod ... bibitur, ... bibentis interiora penetrat suaque subtilitate -e capabile ... sui capacia complet receptacula. ibid. : quod spiritus sanctus humanae animae -is capabilis sit eiusque penetret interiora. medit. 1,12 p. 369 B solus ... creator ... angelo et homine longe subtilior est et proinde ... et angelo et homini -is capabilis est. Arno Reichersb. apol. p. 11,23 ut, quemadmodum anima corporis, ita Deus animae -is capabilis et ... ipsa eius capax sit. al. v. et p. 2…