cantus Italicus

cantus Italicus Bezeichnung für einen Gesang, der die französische bzw. die italienische Form der Mensurierung und Mensuralnotation verwendet — term that designates a chant that uses the French, or the Italian, form of mensuration and mensural notation [s.XIV] LmLMarch. pom. 43, 31: Ut enim sciatur secundum quam divisionem temporis imperfecti debeamus cantare cantus mensuratos, Gallicum an Italicum sequentes modum, dicimus quod in principio cuiuscunque cantus Gallici supra signum, quod apponitur temporis imperfecti, in ipsius principio ponatur G, ad notandum sive ad innuendum, quod talis cantus Gallice proferatur. LmLMarch. pom. 43, 34: in principio cantus Gallici dicta littera G apponatur, in principio vero cantus Italici Y Graecum ... similiter apponatur. [s.XV] LmLProsd. ital. I p. 248a: qui dicunt quemlibet cantum Italicum figurari posse Gallice et non e contra, quia scilicet non quemlibet cantum Gallicum figurari posse Italice (sim. LmLProsd. ital. II p. 70.). ibid. al.