cantualis

cantualis -e Gesangs-, den (liturgischen) Gesang betreffend — pertaining to chant, with respect to (liturgical) chant [s.XIV] LmLHeinr. Eger 5 p. 61: Est igitur tenor cursus cantualis circa finem psalmodiae a chorda cantuali declinans et ex hoc et certum tonum indicans. [s.XV] LmLIac. Twing. p. 92, 6: antiphonarii et alii libri cantuales. LmLConr. Zab. tract. GG 10: in monochordo, in manu musica et in cantuali libro. LmLConr. Zab. tract. GG 11: paucae earum (sc. clavium) in libro cantuali ponuntur, scilicet f, c, g in capite linearum suarum. LmLConr. Zab. tract. HH 4: Quae quidem lineae cum suis spatiis in libris cantualibus modernis distinctissime cernuntur. LmLConr. Zab. tract. AG 13: Qui autem dicto modo per monochordum exercitari voluerit, ipsum cum cantuali libro frequenter penes se ad manum habeat (sim. LmLConr. Zab. mon. R 1). LmLConr. Zab. tract. BG 3: cantualium librorum scriptores. al. LmLConr. Zab. mon. tab. p. 259: ad communem librorum cantualium quarumcumque ecclesiarum correctionem et concordationem (sim. LmLConr. Zab. mon. C* 1. LmLConr. Zab. mon. AA 9). al. v. chorda cantualis, syllaba cantualis, discantualis