Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
cantabrum n.
cantabrum , -i n. script. : cat-: Gloss. IV 168,58 St.-S. ibid. al. cana-: Gloss. III 617,33 St.-S. 1 furfur — Kleie ( plur. sensu sing. : l. 71; de singulis particulis: l. 55): a gener. ( cf. Gloss. III 270,49 St.-S. -um cantabrum furfur i. clia. 539.21 [cod. b] waitzin clin. 673,46 -um cantabrum vel brenda huntaz. saepe): Rod. Glab. hist. 4,12 humum ... permiscentes ... -o cantabro , exinde panes conficiebant. Petr. Dam. grat. 18 p. 42,29 sanctificatam aquam -o cantabro stultus immiscuit et canibus ... obtulit. Vita Salomae 18 canum ... -a cantabra mandentium . b pharm.: Aesculapius 8 ex mul…