Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
canonicatus m.
* canonicatus , -us m. 1 munus et praebenda canonici — Kanonikerstelle und -pfründe : Walth. Ter. Ioh. 5 p. 1142, 22 Autbertum Ambianensem -um canonicatum ecclesiae Morinensis contra canonum sanxiones ... adeptum. Chart. Friburg. 45 p. 32,18 episcopus ... plebano -um canonicatum ... contulit et prebendam. Innoc. IV. registr. B 234 p. 201,28 quod vacationem -uum canonicatuum et prebendarum ... per longa tempora expectarent. Chart. Turic. 944 (privil. papae) quibus de speciali mandato ... Innocencii pape ... -us canonicatus in ipsis ecclesiis est collatus. Chart. cell. Paulin. 81 p. 90,22 Henric…