Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
canonicalis
* canonicalis , -e . metr. cā-: l. 66. 1 canonici proprius, qui canonicorum est — einem Kanoniker eigen, Kanoniker- (de ordine s. Augustini : l. 68.70): Annal . Lem. a. 848 ( MGScript. II p. 251,4) -is canonicalis habitus in monachalem habitum ... mutatur. Chart. Epternac. 167 p. 260,11 in Epternaco sub -i canonicali norma enutritus monasterio. Dipl. Otton. II . 238 p. 267,6 quatinus omnes -es canonicales res sub nostri praecepti confirmatione reciperemus. Dipl. Loth. I . 3 p. 59,6 (ed. Th. Schieffer. 1966; spur. ) in -e canonicale stipendium. Gesta Camer. 2,31 monasterium. Trad. Monast. 36 pr…