Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
canonia f.
* canonia , -ae f. 1 munus et praebenda canonici — Kanonikerstelle und -pfründe : Chron. Merseb. 4 p. 174,11 episcopus habebat ebdomadariam suae -ae canoniae ( -cae canonicae 1.4 ) in Magdeburg vicem sic annotatam, ut eqs. Gesta Trud. cont. I 13,1 aecclesia posuit eum sine -a canonia , hoc est prebenda. Arnold. Lub. chron. 3,13 p. 157,9 per quem (ducem) ... -am canoniam ( -cam canonicam var. l. ) Bremensem obtinuerat. Chart. Argent. I 378 p. 287,16 nullus in nostra ecclesia canonicus vel prebendarius recipiatur, qui alibi -am canoniam sive aliud beneficium ecclesiasticum habere dinoscitur . IV…