Eintrag · Mittellateinisches Wb.
cancellatus
cancellatus, -a, -um. 1 de clatris eorumque forma: a decussatim dispositus — überkreuz angeordnet, verschlungen: MLWArnulf. Sag. invect. 3 p. 94,27 inferior ... pars amphorarum -iscancellatis arcubus undique perforata. MLWWilh. Rubruqu. itin. p. 220,13 Tartari domum ... fundant super rotam de virgis -iscancellatis. b clatris similis — gitterartig: MLWTheod. Hirs. loc. sanct. 5 p. 13 circa ipsum opus decem columnae sunt dispositae, quae sibi impositos gestantes arcus -umcancellatum efficiunt circillum. c clatris instructus — vergittert: MLWVita Ermin. 26 super illud (sepulcrum) edificare proposuit ediculam -amcancellatam (-celleratamcancelleratam 4). MLWGesta Ern. duc. II 19 p. 217,15 per fenestram -amcancellatam ingentem exercitum ... prospiciunt. 2 de forma anguli: a angulosus — zickzackförmig: MLWHeiric. Germ. I 5,421 quid -ocancellato flectis compendia ductu ? b bisulcus, duplex — gespalten, zweiteilig: MLWAlbert. M. anim. 2,3,14 p. 260a,22 est ... iste nervus opticus -uscancellatus in anteriori parte cerebri et facit quasi triangulum.