Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
cancellatura f.
* cancellatura , -ae f. munus vel dignitas cancellarii — Amt oder Würde des Kanzlers ( cf. MLW Bresslau, Urkundenlehre. I. p. 219sq.): MLW Chart. Rhen. inf. I 187 p. 119,22 (s. XII. MLW med. ) confirmamus (sc. papa) tibi (sc. archiepiscopo Coloniensi) apostolicae sedis -am cancellaturam ..., ut te Petrus cancellarium habeat. Heßler