Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
camelinus
camelinus , -a, -um . script. kemme-: l. 35. 1 adi. : a a camelo proveniens — vom Kamel herrührend, Kamel- ( cf. Gloss. III 668,13 St.-S. -um camelinum olbininiz): Ioh. Diac. cen. 2,61 Iohannes -am camelinam vestem ... capit. Constant. Afric. theor. 5,93 p. 23a v lac -um camelinum aqua maxime abundat. Bernh. Prov. comm. 11,1 p. 318,27 siccae sunt caro -a camelina , cervina . b cameli proprius — dem Kamel eigentümlich : Einh. Marc. et Petr. I 3,12 p. 252,38 gibbum rectum neque ulla -ae camelinae illius tortitudinis signa retinentem. c aloe -um camelinum i. q. species vilis aloes — eine geringe …