cambitio

^*cambitio (ga-, -cio), -onis f. commutatio, pactum permutationis — (Aus-)Tausch, Tauschvertrag: 1 iur.: a proprie: MLWChart. Sangall. A 405 p. 26,23 (a. 848) cartula -iscambitionis (427 g-isgambitionis). MLWChart. Turic. 192 p. 84,1 quę (Cuozila) post -emcambitionem nupsit. MLWChart. Rhen. med. I 404 p. 462,3 ut hec commutatio sive -ocambitio ... rata permaneat. MLWChart. episc. Hild. I 12 p. 6,5 mutuam traditionem et vicariam -emcambitionem pacto firmo statuimus. MLWChart. Argent. I 105 p. 86,2 curiam publica -ecambitione et festucatione ... tradiderunt. MLWChart. episc. Halb. 246 p. 213,3 -escambitiones, que facte sunt inter ecclesias, ... corroborare. MLWChart. Rhen. med. III 90 p. 89,23 habet ecclesia ... xiv iugera per -emcambitionem molendini. MLWChart. episc. Halb. 815 p. 104,26 quam (villam) ... iusto tytulo -iscambitionis tradidit pro ... decima. saepe. b meton. MLWi. q. res permutata — Tauschobjekt: Form. Sangall. I 20 ut pars utraque accepte ius -cioniscambicionis ... possideat. 2 usu communi: MLWConr. Eberb. exord. 5,12 p. 304,40 (Series MLWscript. MLWs. ord. Cist. II. 1961) initur -ocambitio commercii a saeculis inauditi, ut MLWeqs. Pape