Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
calvitium n.
calvitium (-ici-) , -i n. 1 caput (ex parte) calvum — Glatze, kahle Stelle der Kopfhaut ( cf. Gloss. III 268,23 St.-S. -cium calvicium chaluva. al. ): a de calvatione, tonsura: Hraban. inst. cler. 3,18 p. 225,6 si Israhelites eam (mulierem captivam) habere velit uxorem, -um calvitium ei faciat, ungues praesecet. Vinc. Prag. annal . a. 1158 p. 670,1 sacerdos ruricula, superpellicio pro lorica indutus, -cio calvicio pro galea. iron. : Waltharius 979 pro -o calvitio capitis te vertice fraudo. in imag.: Hraban. inst. cler. 3,18 p. 225,14 si quid ... superfluum apud poetas gentiles de idolis, ... d…