Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
cadivus
cadivus (cati-, catti-, -ibus sim. ) , -a, -um . 1 adi. : a de anim. i. q. epilepticus — fallsüchtig : Form. Marculfi 2,22 vindedi servo ... non fugitivo neque -o cadivo ( sim. Form. Sal. Bign. 3. 5). Lex Baiuv. 16,9 nisi forte vitium invenerit ... in mancipio aut in cavallo aut in qualicumque peculio, id est aut cęcum aut herniosum aut -um cadivum ( -o cadivo , cativo, caduco, cattibum, cadu(v)um sim. var. l. ) eqs. b gutta -a cadiva sim. i. q. epilepsia — Fallsucht ( cf. Gloss. III 498,2 St.-S. -a cadiva passio vallenda): Botan. Sangall. 10,1 gutta -a cadiva (21,2. 48,3. Rather. prael. 1,24 …