Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
buticum n.
* buticum , -i n. (orig. inc. , nisi cohaeret c. buttis sim. ) navis (ecclesiae) — Langhaus ( cf. W. Effmann, Centula. Forschungen und Funde. II 5. 1912. p. 42sqq.): Angilb. inst. p. 297,19 sit unus chorus fratrum coram altare ... sancte crucis, alius puerorum in throno sancti Richarii ab occidente, tertius vero infra -um buticum hinc et inde. Hariulf. chron. 2,7 p. 54,7 cum ... marmoreae columnae in -o butico erigerentur. p. 54,29 turris ... orientalis cum cancello et -o butico sancto Richario dicata est. 4,30 p. 257,2 vidit fusam lucem totam turrem replesse, quae se dilatans totum -um buticu…