Hauptquelle · Elsässisches Wb.
Bunsch
Bunsch , Buntsch [Pùnt Dollern ; Pùn Co. Ingersh. ; Pt M. ; Pl. Pìnt Dollern ; Pt M. ] m. 1. Knall. Hän i h r d e r B. ghört? Dollern . 2. Rippenstoß Co. ; Schlag auf den Rücken Ingersh. ; schallender Schlag M. — vgl. Idiotikon Schweiz. 4, 1406 Bantsch II.